สนใจเครื่องดนตรีจีนเชิญทางนี้

สวัสดีปีใหม่ครับแฟนๆ Web Site Thaikids ทุกท่าน เนื่องจากมีผู้สนใจสอบถามเกี่ยวกับแหล่งซื้อขาย พิณจีน (กู่เจิง) กันมาเรื่อยๆผมจึงวาดแผนที่ตั้งของร้านนี้พร้อมทั้งไปถ่ายภาพถนนหนทางและสถานที่สำคัญๆ (Land Mark) ที่จะนำไปไปยังร้านนี้มาฝากเป็นของขวัญปีใหม่ครับ
ก่อนที่จะเล่าถึงเส้นทางไปยังร้านนี้อยากจะขอเล่าย้อนให้ฟังถึงเหตุการณ์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2520 คือเมื่อประมาณ 23 ปีมาแล้วให้ฟังว่าผมไปหาร้านนี้จนเจอได้อย่างไร
คือตอนนั้นผมกำลังหลงไหลในเสียงพิณจีนที่เห็นจากในหนังจีนกำลังภายใน แต่จนใจที่ไม่รู้ว่าจะไปหาซื้อได้ที่ไหน จึงออกแบบให้ช่างไม้ที่รู้จักกันคนหนึ่งช่วยทำให้ โดยใช้จินตนาการและความจำที่เห็นรูปร่างของเครื่องดนตรีนี้ในหนังมาเป็นต้นแบบ ผลปรากฏว่าเครื่องที่ทำเองนั้นใช้ไม่ได้ผล ช่างคนนั้นจึงถามผมว่าจะทำอะไรหรือ พอผมบอกความประสงค์ไปช่างคนนั้นแกก็บอกว่า อ๋อ..เคยเห็นมีขายอยู่แถวๆวัดคณิกาผลรูปร่างหน้าตาคล้ายๆอย่างนี้แหล่ะผมจึงขอให้แกพาไปดู ครั้งแรกไปที่แถววัดคณิกาผลตรงที่เขาบอกว่าเคยเห็นร้านนี้ตั้งอยู่ปรากฏว่า ผิดหวัง เพราะชาวบ้านแถวนั้นบอกว่าร้านนี้ย้ายไปแล้ว กำลังจะกลับบ้านด้วยความผิดหวังบังเอิญพี่มาลินีพี่สาวของผมซึ่งไปด้วยกัน เกิดไปถามชาวบ้านคนหนึ่งแถวๆนั้น เขาบอกว่าร้านนี้ย้ายไปอยู่ที่ถนนแปลงนามใกล้ๆกันนี่เอง ผมจึงตามไปจนเจอเข้าจนได้ ครั้งแรกที่เห็นเป็นร้านคูหาเล็ก (เดี๋ยวนี้ก็ยังคงสภาพเดิม) ชื่อร้านเล่ากว้างเจียบเซี้ย เจ้าของหรือเถ้าแก่ชื่อ คุ้ง ผมมองเห็นพิณจีนขนาดเล็ก (16 สาย) อยู่ในตู้ไม้มีฝากระจกปิดไว้จำนวน 3 - 4 ตัว ฝุ่นจับค่อนข้างเขรอะทีเดียว ผมขอให้เถ้าแก่คุ้งนำออกมาดูชัดๆ ก็พบว่าหน้าตาเหมือนที่เห็นในหนังเลยครับ พอผมถามราคาเถ้าแก่บอกว่า 1600 บาทขาดตัวไม่ยอมลดอีก ผมมีเงินไปเพียง 1200 บาทจึงต้องผิดหวังกลับบ้านและกะว่าจะไปซื้อใหม่วันหลัง
พอกลับไปถึงบ้านผมเริ่มหงุดหงิดเพราะเถ้าแก่คุ้งบอกว่าช่วงนั้นจะปิดร้านหลายวันเนื่องจากเป็นช่วงวันตรุษจีน จึงไปขอเงินคุณแม่อีก 400 บาทแล้วนั่งแท๊กซี่กลับไปซื้อพิณจีนมาตัวหนึ่งในวันนั้นเองครับ เมื่อมาถึงบ้านผมเขียนวันที่ซื้อคือวันที่ 12 กพ 2520 ปิดฉลากไว้ที่ตัวพิณนั้นเลยเพราะอยากจะรู้ว่าอีกนานเท่าใดจึงจะสามารถดีดพิณชนิดนี้ได้ เนื่องจากซื้อมาโดยที่ยังไม่รู้วิธีดีดหรือวิธีการขึ้นสายตั้งเสียงแต่อย่างใดทั้งสิ้น แต่ตอนนั้นคิดว่าเอาไว้ก่อนละแล้วค่อยคิดอ่านหาวิธีดีดเอาทีหลัง
นั่นก็คือเหตุการณ์ที่ไปพบร้านนี้เข้าเมื่อประมาณ 23 ปีมาแล้ว เอาละครับตอนนี้จะบอกถึงเส้นทางไปยังร้านนี้เสียที ร้านนี้ชื่อ เล่ากว้างเจียบเซี้ย ตั้งอยู่ในถนนแปลงนามซึ่งเป็นถนนที่เชื่อมต่อระหว่างถนนเจริญกรุงและถนนเยาวราช ถ้าเดินเข้าถนนแปลงนามจากทางด้านถนนเยาวราชร้านจะอยู่ทางด้านขวามือโดยเดินเข้าไปประมาณไม่น่าจะถึงร้อยเมตร จะมีร้านดนตรีจีนอยู่เพียงร้านเดียวในถนนนี้ดังนั้นจึงหาง่ายครับขอเพียงให้หาถนนแปลงนามเจอเท่านั้นเป็นใช้ได้ครับ การไปยังถนนแปลงนามกรุณาดูจากแผนที่ที่ผมวาดไว้ให้นะครับ พยายามวาดอย่างดีที่สุดแล้วคิดว่าคงพอจะใกล้เคียงกับความเป็นจริง ใครสนใจจะซื้อเครื่องดนตรีจีนก็ไปชมได้ครับสนนราคาต้องแล้วแต่อารมณ์ของเถ้าแก่คุ้งและคารมของเราว่าจะพูดจาเข้าหูเขาหรือไม่ มีเครื่องดนตรีจีนขายหลายชนิดครับ ตอนนี้ผมกำลังเล็งๆพิณจีนอีกชนิดหนึ่งที่วางขายที่ร้านนี้คือ ปี่แป๋ หรือ "พิณหยดน้ำ" ครับรูปร่างน่าดีดดี ตัวพิณมีลักษณะคล้ายหยดน้ำ แต่คงจะดีดยากกว่า กู่เจิง ราคาที่เคยถามไว้ประมาณ เกือบ 3000 บาทครับ แต่นั่นหลายปีมาแล้วตอนนี้ไม่รู้ว่าราคาเท่าไหร่
เพื่อให้การเดินทางไปยังร้านนี้สะดวกง่ายดายขึ้นผมได้ถ่ายภาพสถานที่สำหรับสังเกตและภาพที่ร้านนี้มาให้ดูประกอบในบทความนี้แล้วครับ ไม่ได้ค่าโฆษณาจากเถ้าแก่คุ้งหรอกนะครับ แต่เห็นว่ามีคนสนใจเครื่องดนตรีจีนกันมากโดยเฉพาะ กู่เจิง เลยเก็บมาฝากเป็นของขวัญปีใหม่ครับ

หากดูแผนที่แล้วยังมึนงงไม่เข้าใจหรือเป็นเพราะผมวาดแผนที่ไม่รู้เรื่องก็โปรดตามมาทางนี้ ผมจะพาไปทัวร์ด้วยภาพเลยครับ สมมติว่าไปตั้งต้นที่สี่แยกราชวงศ์นะครับ (สี่แยกราชวงศ์คือสี่แยกที่มีทางแยกไปลงท่าน้ำราชวงศ์ครับ) จากนั้นหันหน้าเดินย้อนถนนเยาวราชขึ้นไปทางฝั่งซ้ายของถนน เดินไปเรื่อยๆจะเห็นภาพดังนี้ครับ

ถ้าเดินย้อนถนนเยาวราชทางด้านฝั่งซ้ายขึ้นมาจากสี่แยกราชวงศ์จะมองเห็นป้ายห้างทอง เซ่งเฮงหลี อยู่ตรงหัวถนนแปลงนามพอดีครับ

 

นี่คือภาพตรงหัวมุมถนนแปลงนามที่อยู่ด้านถนนเยาวราชครับ ภาพนี้ผมยืนอยู่หน้าร้านขายทองเซ่งเฮงหลีพอดี (อย่าทำพิรุธใส่แว่นดำหรือสวมหมวกกันน็อคนะครับ เดี๋ยวตำรวจที่เฝ้าร้านทองจะเหล่เอา)

 

หากเหลียวมองไปทางขวาจะเห็นห้างขายทองฮั่วเซ่งเฮงอยู่ตรงกับถนนแปลงนามพอดี (แถวนี้มีทองเยอะจังนะครับ) ใครมีเงินเหลือใช้แวะซื้อทองไปประดับเล่นก็ได้นะครับ

 

ตรงนี้เป็นภาพหน้าร้านครับ เดินเข้ามาจากหัวถนนประมาณสัก 50 เมตรก็จะเห็นร้านนี้ ต้องเดินฝั่งซ้ายของถนนแปลงนามจึงจะเห็นง่าย หากเดินฝั่งขวาอาจไม่ทันสังเกต (มีร้านอาหารอร่อยๆหลายร้านก่อนที่จะถึงร้านนี้ แวะชิมรับรองจะติดใจ)

 

ในร้านจะมีเครื่องดนตรีจีนแขวนไว้บ้าง วางไว้บ้าง ระเกะระกะเต็มไปหมด เลือกดูตามใจชอบแล้วกันนะครับ (อย่าลืมเตรียมเงินสดไปด้วย ร้านนี้ไม่นิยมเช็คครับ)

 

นี่ละครับ ภาพเถ้าแก่คุ้งกำลังโชว์ ซอเอ้อหูยอดหัวมังกรอย่างภาคภูมิใจ วันที่ผมไปขอถ่ายภาพเถ้าแก่กำลังอารมณ์ดียิ้มแต้เลยครับ (ผมบอกว่าจะเอาไปลงโฆษณาให้ ก็ทำให้ตามสัญญาแล้วนะครับ เถ้าแก่)

 

นี่คือภาพ หยางฉิน หรือ ขิม ของจีนครับ ใครชอบตีขิมก็ไปเลือกซื้อเลือกชมกันได้ราคาไม่แพงครับ ถ้าพูดจาเข้าหูเถ้าแก่อาจได้ลดเป็นพิเศษครับ

 

ภาพด้านขวามือนี้คือ พิณวงเดือน มีลักษณะกลมเหมือนพระจันทร์ครับ

 

ภาพซ้ายนี้คือ ปี่แป๋หรือพิณหยดน้ำที่ผม กำลังสนใจจะซื้อมาลองดีดครับ รูปร่างเหมือนหยดน้ำไหมครับ

 

ส่วนภาพทางขวามือนี้คือพิณ แปดทิศ หรือ พิณแปดเหลี่ยมครับ คล้ายๆซึงของเรานะ

ไปเลือกชมกันเองนะครับ บทความนี้ใช้ภาพมากเปลืองเนื้อที่บนเว็บเดี๋ยวเว็บมาสเตอร์ว่าเอา สวัสดีปีใหม่ครับ

ชนก สาคริก / 11 มค 2543